2013 03 06

Op bezoek bij Fedde

 

Ik loop rond in een nogal grafische omgeving: alles is zwart / wit en rood, met heftige texturen in de kleurverlopen. Het moet ergens op een pad op het weiland voor het zuideinde zijn, in Nieuwkoop.

Dan zit ik op een desolaat terrasje, er is niet een café dat er echt bijhoort. Ik ben geloof ik iets met het huiswerk van mijn studenten aan het doen. plotseling staat er een ex studente an me voor me. Ik biedt haar wat te drinken aan en ze wil graag een rosé. ik denk dat het wat vroeg in de ochtend is voor alcohol maar loop toch naar een café, dat ik nu pas zie, iets van 100 meter verderop.

 

Ik ben vergeten wat er er zocht, maar in ieder geval besluit ik na een tijdje huiswaarts te gaan en loop naar Beethovenlaan 61, waar ik ben opgegroeid. Ik stop voor de deur maar wij wonen daar niet meer. Het rood is nu uit de lucht, alles is donker zwart wit en misschien wat modderige steunkleuren.


'Maar waar woon ik dan wel?' vraag ik me af. zou ik Alzheimer hebben? Dat ik niet meer weet waar ik woon?

 

Later ben ik getuige van een inbraak van zeer geavanceerde boeven. De bedoeling is dat ze twee schilderijen stelen, en geen vingerafdrukken of beschadigingen whatsoever achterlaten. ze hebben ook wel iets nobelen, het zijn als het ware de helden van de film. In pauzes praten ze over kunst en kunstenaars, en uit alles blijkt dat het gewoon niet terecht is dat zulke goede kunst in dit huis hangt, het wordt helemaal niet als zodanig gewaardeerd.

Gestommel in de gang beneden. Een fotograaf uit een andere droom die ik had, komt binnen met heel veel apparatuur. Hij wil een serie maken over deze inbraak. Terwijl hj uitpakt komt er nog iemand langs, een vrouw, maar ik ben vergeten wat haar functie was. We praten gezellig, niemand is zenuwachtig totdat ineens de bewoners thuiskomen. En wat denk je? Het is Fedde met zijn vrouw! 1 van de inbrekers zegt: 'oei, een smoes bedenken. wat is jouw smoes?'

 

Ik zeg dat ik Fedde ga zeggen dat ik gewoon even langskwam en dat jullie er al waren en voor me opendeden. Fedde noch zijn vrouw zijn erg verbaast, dat wil zeggen, niet bang of ongemakkelijk. Fedde vraagt inderdaad wat we hier doen, ik zeg wat ik zei dat ik zou zeggen en 1 van de boeven stelt zich voor als meditatie docent en we gaan geknield voor het raam zitten. We doen yoga achting oefeningen waarbij we steeds het licht door het raam ontduiken of juist aanvoelen met onze ogen dicht.

Het lijkt erop dat Fedde en zijn vrouw daar vrede mee hebben. op een gegeven moment vertrekken de boeven en ik blijf wat hangen om geen argwaan te wekken. Fedde's vrouw gaat languit op de grond liggen en glimlacht naar me. Ze zegt 'Als je ook een keer mee wilt naar Bonnaire, moet je zeker meekomen! Ik ga wel een beetje oefenen met dansen, dan kunnen we samen naar clubs enzo'. Ik zeg dat me dat heel leuk lijkt en zo keuvelen we wat door.

 

Precies als Fedde zegt 'zeg je dacht toch niet echt dat wij dat geloofden, dat jij zomaar langskomt en dat die andere gasten yogafiguren zijn?' komen de boeven langs met zware mitrailleurs, op motten. Ze schieten het hele huis aan stukken, we vallen met delen van de verdieping naar beneden. Hier wordt ik wakker van.