2013 03 05

Het atelier van Harry in de Pijp

 

Harry had prachtige schilderijen gemaakt die als boekomslagen dienden. Ze lagen (helaas slecht vormgegeven - zoals vaker bij slechte omslagen was er op het laatste moment een goedkope ontwerper bij gezocht) in een vitrine, die vanuit het atelier, in het geheel, ritmisch de straat opschoof en weer terug. Harry had een huis / atelier in de Pijp en de buurtbewoners konden op deze manier steeds zijn nieuwste werk zien. Voor ons was het een beetje lastig kijken, omdat de werken dus steeds naar buiten schoven.

De omslagillustraties waren enigszins karikaturale portretten van geestelijken.

 

Daarnaast liet Harry me prachtig geschilderde portretten zien. Eigenlijk heel vaag, met fletse kleurtjes, maar als je langer en beter keek, ontstonden er portretten, die van dichtbij andere emoties hadden dan vanaf een afstandje. Er was steeds gebruik gemaakt van 2 hoofdkleuren, en van dichtbij speelde een andere kleur de hoofdrol dan vanaf veraf.

 

Later stonden we op straat wat na te praten. In een vitrine aldaar stond een groot schilderij van een Italiaanse meester. Een aanvang van een flinke knokpartij tussen geharnaste soldaten. Een groep stond bij de poort van een kasteel om binnen te vallen, terwijl een andere groep het kasteel uitkwam om het te verdedigen. Een grappig detail was dat beide groepen een priester bij zich hadden, en op het schilderij kon je al zien dat beiden vrij nutteloos in deze strijd zouden zijn: later zouden ze zelfs gezamenlijk een man martelen van wie zij dachten dat de duivel in hem was gevaren. Hadden ze ook wat te doen. Dit gegeven was dan een detail op de achtergrond temidden van een zeer bloederige strijd tussen heel veel soldaten.

 

Af en toe moest Harry even naar zijn tuin rennen om een stadsvos weg te jagen die het voorzien had op zijn witte konijnen in de achtertuin.